Projekt finansowany w ramach programu LIDER XIV finansowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju
Współczesna farmakologia coraz częściej koncentruje się nie tylko na odkrywaniu nowych substancji czynnych, lecz przede wszystkim na udoskonalaniu sposobu ich podawania. Optymalizacja terapii może być osiągnięta poprzez modyfikację postaci leku i technologii jego uwalniania, przy wykorzystaniu już znanych i skutecznych substancji aktywnych.
Leki o kontrolowanym uwalnianiu różnią się od preparatów konwencjonalnych sposobem, szybkością i miejscem uwalniania substancji czynnej. Odpowiednio zaprojektowana forma farmaceutyczna pozwala uzyskać zarówno efekt natychmiastowy, jak i przedłużony czy opóźniony.
Nowoczesne formy leków o modyfikowanym uwalnianiu poprawiają komfort terapii – nie wymagają częstego przyjmowania i pozwalają na utrzymanie stabilnego stężenia substancji czynnej w organizmie. Ma to szczególne znaczenie dla pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie, zwłaszcza osób starszych. Choć dawka w preparatach o przedłużonym uwalnianiu bywa wyższa niż w formach tradycyjnych, zwykle stosuje się ją raz dziennie, co sprzyja lepszej adherencji i minimalizacji działań niepożądanych.
Nasze działania łączą zaawansowaną syntezę chemiczną z nowoczesną technologią postaci leku, aby tworzyć bardziej efektywne, bezpieczne i przyjazne pacjentowi rozwiązania terapeutyczne.
Projekt LIDER koncentruje się na opracowaniu innowacyjnych substancji pomocniczych do leków o przedłużonym i opóźnionym uwalnianiu. W tego typu formulacjach substancje pomocnicze mogą stanowić nawet do 68% masy tabletki, co bezpośrednio wpływa na jej rozmiar, komfort stosowania oraz efektywność terapeutyczną.
Naszym celem jest zaprojektowanie i synteza nowatorskich, polimerycznych substancji pomocniczych w postaci rozgałęzionych (gwiaździstych) polimerów o rdzeniu sacharozy oraz kopolimerowych ramionach o charakterystyce jonowej. Opracowana koncepcja ma potencjał:
Projektowane przez nas polimery gwiaździste zawierają rdzeń pochodzenia naturalnego oraz osiem łańcuchów polimerowych zawierających liczne reaktywne grupy funkcyjne. Taka architektura makrocząsteczki pozwala precyzyjnie kształtować właściwości uwalniania substancji aktywnej. W modelowych preparatach spodziewamy się nawet dwukrotnej redukcji ilości substancji pomocniczych.
Kluczowym aspektem projektu jest pełna kontrola nad strukturą syntetyzowanych polimerów, gdyż w farmacji nie ma miejsca na przypadkowość. Jednorodność, powtarzalność oraz ściśle zdefiniowana budowa chemiczna są warunkiem zachowania równowagi farmaceutycznej i biologicznej produktu leczniczego. Różnice w składzie lub strukturze polimeru, wynikające z braku kontroli nad procesem syntezy, mogą wpływać na biodostępność i skuteczność terapii, a tym samym na możliwość dopuszczenia produktu odtwórczego do obrotu.
Kontrolowaną syntezę rozgałęzionych polimerów, w tym struktur gwiaździstych o rdzeniu pochodzenia naturalnego, umożliwia metoda polimeryzacji rodnikowej z przeniesieniem atomu (ATRP), w której się specjalizujemy. Technika ta pozwala na otrzymywanie materiałów o precyzyjnie zaprojektowanej architekturze i wysokiej powtarzalności między seriami.
Potencjał wdrożeniowy projektu zostanie zweryfikowany w warunkach przemysłowych. We współpracy z firmą farmaceutyczną przeprowadzona zostanie analiza profilu uwalniania substancji czynnych z modelowych preparatów dostępnych na rynku, w których dotychczasowe substancje pomocnicze zostaną zastąpione opracowanymi przez nas polimerami. Planowane są również badania biorównoważności oraz testy potwierdzające bezpieczeństwo i skuteczność proponowanych rozwiązań.
Projekt łączy zaawansowaną chemię polimerów z realnymi potrzebami przemysłu farmaceutycznego, tworząc podstawy do opracowania lżejszych, bardziej efektywnych i nowoczesnych postaci leków o modyfikowanym uwalnianiu.
